Go to Top

Geef elkaar hoop

Hoop Geven.

Hoop, hoopgevend, hoopvol. Woorden die we moeten koesteren. Woorden ook die dagelijks in mijn ruimte worden geuit. In gebaren, gevoel, tekeningen of in de vele brieven die worden geschreven. We doen het te weinig. Omdat we teleurgesteld, gekwetst of het gewoonweg vergeten zijn. Omdat pijn en verdriet vaak wordt verstopt. Mooi weggestopt achter een maatschappelijke façade.

Want sterk, goed en krachtig, horen we dat niet allemaal te zijn?

Hoop geven of ontvangen ligt in de kinderlijke schoonheid. In het wensen of in het dromen. In het geloof dat herstel ten alle tijden mogelijk is.

Dus laten we met ons allen hoop aan elkaar doorgeven.
Als een teken, een signaal, een schouder om op te leunen of een troostende arm om iemand heen.

Van hand tot hand en van hart tot hart.

Gelieve uw bericht van hoop hier achter te laten. Anna zal uw bericht lezen en goedkeuren. Dan pas komt het online te staan, alleen maar om spammers tegen te gaan.

59 Responses to "Geef elkaar hoop"

  • sia
    20/06/2014 - 08:23

    Als ik vleugels had nam ik mijn kinderen op en vloog naar andere plaatsen,
    al was het maar voor even…
    Ik heb geen vleugels.
    Ik heb benen, dus kan ik lopen,
    Maar zelf het stappen lukt niet meer.

    Ik kan nu enkel nog dromen,
    dromen dat ik een prachtige vogel ben vol mooie kleuren.
    En hopen.
    Hopen dat mijn jongen ooit sterk mijn nest verlaten.
    Ooit,
    In mooie kleuren.

  • Anoniem
    10/06/2014 - 18:31

    Laat je niet leiden wat anderen zeggen of doen.

  • Anoniem
    29/01/2014 - 13:54

    Hoop,

    op zoek naar een schouder om op te huilen,

    maar het niet durven vragen,

    op zoek naar iemand die verdriet ziet,

    zonder het te hoeven noemen,

    Hoop is de moed om kwetsbaar te durven zijn

  • Ikke
    07/01/2014 - 00:19

    Jouw handen
    Mijn vingers
    Ze zoeken
    Onzeker en traag
    Een vraag
    Een antwoord
    Ze vinden
    Verstrengeld
    Verbonden
    Door ik zie je graag

  • Anoniem
    30/12/2013 - 00:34

    Wan-HOOPVOL

    G-Een woord
    G-Een stilte
    N-Iets samen

    G-Een plek
    G-Een vertrouwen
    N-Ergens veiligheid

    G-Een traan
    G-Een angst
    N-Iets toegestaan

    G-Een gevoel
    G-Een beeld
    N-Ooit delen

    G-Een recht
    G-Een bestaan
    V-Echt altijd

    G-Een persoon
    G-Een houvast
    N-Iemand bijzonder

    G-Een belofte
    G-Een hoop
    AL-Tijd, altijd

    Liefs

  • Gewoon zomaar iemand
    17/12/2013 - 18:46

    Onvoorwaardelijk
    Dat ene woord sms ik haar
    Na een bijzondere en bewogen dag
    Nadat ik afscheid van haar nam
    Alsof het tot nooit meer was

    Ondenkbaar wat me overkomt..
    Enkele maanden geleden
    Dat ze liever mailt ipv belt
    En toch blijf ik bellen
    Gewoon…
    Omdat ik bellen gemakkelijker vind
    Omdat praten gewoon praktischer is…
    Soms
    Maar toen wist ik niet dat praten helemaal niet voor haar was weggelegd
    Maar ik bleef dus bellen

    Na een paar maanden een boodschap
    Dat ze het jammer vindt dat ze mij niet meer hoort aan de telefoon
    Dat ze mij nu net “gewoon” was..
    Zij, die liever mailde dan te bellen

    Aarzelend beginnen we te praten
    Heel gewoon
    En achteraf gezien toch heel bijzonder

    Maanden “praten” we
    Uren aan een stuk
    Een deeltje van elkaars leven bijna
    Op korte tijd
    Zo intens

    Dat we elkaar maar eens moesten ontmoeten
    Maar ik ben bang
    Heel bang
    Wat als ze mij niet interessant vindt
    Mooi vindt
    Lief vindt
    Of zelfs gewoon wegloopt

    Maar ik moest maar eens stoppen met bang zijn
    En LEVEN

    Dus we ontmoetten
    En blijven ontmoeten

    We tasten elkaar af
    Eerst figuurlijk
    Dan letterlijk

    Haar verleden
    Mijn verleden
    Zoveel gemeen en toch zo een wereld van verschil
    Zomaar
    Zonder dat het de bedoeling was
    Komt ze in mijn wereld terecht
    Maar ís het ooit wel de bedoeling vraag ik me af

    Zoals ik haar zeg
    Elke keer opnieuw
    Ik zie haar wanhoop en ik voel haar pijn
    Ik zou haar tranen wenen moest ik het kunnen
    En af en toe lukt het me zelfs

    Dat ze me zeer doet, zegt ze
    Dat ze mij zou kapot maken, zegt ze

    Zij doet me geen zeer
    Ik VOEL haar pijn en dat doet inderdaad zeer
    En dat vraag ik haar te begrijpen
    Want zij doet me geen zeer!

    Ik moest mezelf maar eens gaan beschermen…
    En proberen nooit nog zeer te hebben
    Maar leef je dan wel
    Vraag ik me ook af

    Want zij is niet alleen pijn en wanhoop
    Zij is ook die mooie lach
    Die stralende ogen
    Die veilige armen
    De liefdevolle rust

    Momenteel is het mijn wereld

    Gewoon zij…

    Ik heb haar lief

  • Geert
    12/12/2013 - 10:14

    De zee neemt ons. Haar golven spoelen ons veel te ver uiteen. Eens haar getij keert, drijven we even aan elkaar in een mijmering voorbij… De vloed komt in ons op maar ebt dan even snel tergend weg. Haar onmetelijke mooie diepte blijft. Haar zilte water wordt koud maar de gedachte aan een volgende zondvloed houdt me warm en enigszins dichtbij. Ooit spoelen we aan. Voorlopig drijven we verder, op en neer naar een open eind. Nu al weet ik hoezeer ik van haar hou. De hoop viert zege….

  • david
    05/12/2013 - 23:03

    als rennen geen zin meer geeft
    dan zal ik naast je staan
    ben je nooit alleen

    als het voor vluchten te laat is
    en de goden vallen aan
    als het uur van de stryd is gekomen
    en als alles je af word genomen
    dan kom ik en vecht met je mee

    stil zal ik zyn
    stil en onzichtbaar
    als de zon in de wolken
    die ieder moment weer verschynt

    stil zal ik zyn
    maar als je me nodig hebt
    als je me nodig hebt
    zal ik er altyd zyn

    als je wereld omvervalt
    dan rapen we haar op
    en dan help ik je net zolang bouwen
    tot je klaar bent in vol van vertrouwen
    tot dan ga ik echt nergens heen

    stil zal ik zyn
    stil en onzichtbaar
    als de wind die gaat liggen
    totdat je je vleugels weer spreid

    stil zal ik zyn
    maar als je me nodig hebt
    als je me nodig hebt
    zal ik er altyd voor je zyn

    als je roeit en je zoekt en je kykt
    als er nergens een uitweg verschynt
    als de golven zo hoog zyn
    dat het land in de verte
    in het kolkende water verdwynt
    en het licht van de zon en de maan
    dreigt voor eeuwig ten onder te gaan
    voel je geen grond onder je voeten
    pak dan myn hand en ik zorg dat je stevig zult staan

    ALS rennen geen zin meer heeft
    zal ik naast je staan

  • Anoniem
    24/09/2013 - 04:39

    Delen

  • Leslie
    17/09/2013 - 12:47

    Laat het los, maak je vrij.
    Dans, zing, speel en spring.
    Ik ben er,
    En zelfs heel dichtbij.

    Ga je gang, doe je ding,
    Lach, roep, loop en vecht,
    Ik ben er,
    En dat meen ik oprecht.

  • Sarah
    13/09/2013 - 18:05

    Happiness can be found even in the darkest
    of times, if one only remebers to turn on the light 🙂

    ~ Albus Dumledore, Harry Potter and the prisoner of Azkaban~

    http://www.youtube.com/watch?v=zYCx_7J1MDk

  • Stefanie Sergeant
    04/09/2013 - 23:56

    A: ‘Wacht eens even…’
    B: ‘Waarom?’
    A: ‘Waarom is heel even zoeken…’
    A: ‘Wat zoek je?’
    B: ‘Heel even zoek ik…’
    A: ‘Maar wat zoek je?’
    B: ‘een vraag’
    A:’maar hoe komt het dat je een vraag nog dient te zoeken?’
    B: ‘ik zoek naar vragen maar vinden lukt niet’
    A: ‘een vraag is toch eenvoudig te vinden?’
    B: ‘soms vraag ik wat een vraag dan moet zijn’
    A: ‘een vraag zoekt’
    B: ‘maar ik zoek een vraag’

    Heel even
    Heel even
    Heel even
    Hevig
    Geven
    Wordt
    Heel even
    Gracieus en versmolten alsof er geen einde is…

    Gaan de dagen
    Even vluchtig

    Gaan de weken
    Even fragiel

    Gaan de jaren
    Ja de jaren gaan te vlug

    Gaan we heel even voorbij
    Aan het eindige
    Komt heel even
    Binnengewandeld
    Het eigene aan het bijzondere

    Men wil geen voelen
    Men wil niet even dat ego lossen
    Maar weet men niet wat men mist?

    Komt het los?
    Komt het nu?
    Komt het later?
    Kwam het gisteren?
    Neen het komt ogen-blik- (ke)ik()lijk…

    12 wordt 4
    4 wordt 5
    3 wordt 8
    4444444444’’’’’’ gilt het verzoekelijk

    Ga door
    Wie vat
    Structuur?

    Ga door
    Wie vat
    Iets in het niets…
    Licht in het donker…
    Verdwijnt?
    Waar
    Onbewust
    En doortastend
    Geven
    De wil
    overstijgt

    Wie zal het zien
    Niemand
    Niemand
    Niemand
    Niemand
    Niemand
    Iemand misschien

    A: ‘men vraagt nadrukkelijk naar de vlucht’

    Aaaaaaaah
    Ahahhahahahahhahahahahaahah
    Hahahahahahahahahahahaha

    B; ‘waarom wordt even waarom?’

    A: ‘totaal uit de verwardheid’

    B: ‘het is te vroeg, het is te hevig, of toch niet want er is controle’

    B: ‘ het verdwijnt heel even’

    A: ‘het wordt zacht’

    A: ‘het wordt warmer’

    B: ‘de vraag is heel even, wat is er aan de spiegel als men niet even, geniet van de tijd die er is…’

    A: ‘ het wordt nuchter’

    B: ‘de vaagheid verdwijnt in het ogenblik’

    A: ‘dit hoeft geen woorden’

    A: ‘enkel de vraag, die ik al zolang voel, kan ik ooit ophouden van dit te houden?’

    A: ‘ al is de vraag zo veraf’

    A: ‘ik wil, zo hevig, ergens brengen waar je nog nooit geweest bent…’

  • karen
    22/07/2013 - 19:42

    Het is niet erg.
    Het maakt niet uit,
    wat ze je ook vertellen,
    wat ze je ook leren,
    wat ze je ook doen geloven,
    In welk hokje men je ook (ooit) geduwd heeft ,
    Blijf in jezelf geloven,
    Want alleen jij weet wie je bent-
    En als het even moeilijk gaat,
    Weet dan dat je er niet alleen voor staat.
    Blijf daarom hopen, want je bent de moeite waard! xx

    http://www.youtube.com/watch?v=MQyRJy-EV6c

    No matter what they tell us
    No matter what they do
    No matter what they teach us
    What we believe is true

    No matter what they call us
    However they attack
    No matter where they take us
    We’ll find our own way back

    I can’t deny what I believe
    I can’t be what I’m not
    I know I love forever
    I know no matter what

    If only tears were laughter
    If only night was day
    If only prayers were answered
    Then we would hear God say

    No matter what they tell you
    No matter what they do
    No matter what they teach you
    What you believe is true

    And I will keep you safe and strong
    And sheltered from the storm
    No matter where it’s barren
    Our dream is being born

    No matter who they follow
    No matter where they lead
    No matter how they judge us
    I’ll be everyone you need

    No matter if the sun don’t shine
    Or if the skies are blue
    No matter what the ending
    My life began with you

    I can’t deny what I believe
    I can’t be what I’m not
    I know this love’s forever
    That’s all that matter’s now
    No matter what

    (no, no matter)
    No, no matter what
    (no, no matter)
    No, no matter what
    I know no matter, thats all that matters to me
    No, no matter what
    I know no matter, thats all that matters to me
    No, no matter what
    I know no matter, thats all that matters to me
    No, no matter what
    I know no matter, thats all that matters to me
    No, no matter what
    I know no matter what, thats all that matters to me
    No, no matter what

    I know no matter what,
    Thats all that matters to me

  • Leslie
    14/07/2013 - 20:50

    Een brandend hart
    Verliest de eenzaamheid
    En wordt bezongen
    Door liefde en kracht.

    Een weg bezaaid
    Met lieve woorden.
    Een glimlach
    Vervaagt de pijn.

    Heel ver weg
    En toch zo dichtbij.
    Een arm om je schouder
    Wij, zij aan zij.

    Weken en dagen
    Maanden en jaren,
    Zelfs eeuwen
    Draag ik jou in mijn hart.

  • Anoniem
    02/07/2013 - 21:45

    Als er naar je woorden wordt geluisterd,
    verzwijg ze dan niet.

    Als je angst mag bestaan,
    laat die dan ook toe.

    Als er je kracht wordt gegeven,
    grijp die dan vast.

    Als er je tijd wordt gegund,
    aanvaard dan ook zijn ritme.

    Als er vertrouwen bestaat,
    durf dan te ademen.

    Als het ergens veilig is,
    vlucht er dan niet weg.

    Als iemand met je mee wil gaan,
    verdwijn dan niet zelf.

    Als er je hoop wordt aangereikt,
    wees dan niet hopeloos, maar hoopvol.

    Liefs

  • Leslie
    13/05/2013 - 20:05

    Soms is het moeilijk nog te weten
    wie “ik” nu eigenlijk is.
    Zou ik het met anderen kunnen meten,
    of is het gewoon wat het is?

    Soms is het moeilijk nog te kunnen voelen,
    of is het de gedachte die mij parten speelt?
    Zou het dat zijn wat ze met “gestoord” bedoelen,
    of heb ik dat er zelf maar aan toebedeeld?

    Soms is het moeilijk nog te vertrouwen,
    want is niet iedereen een wolf in schapenvacht?
    Of moet ik dat gewoon als menselijk beschouwen,
    en ben ik bevooroordeeld omdat ik ben verkracht?

    Soms is het moeilijk om nog te geloven,
    in eerlijkheid, en in “alles komt wel goed”,
    want er is niemand die mij dat echt kan beloven,
    de regel is simpel, doe zoals het moet.

    Soms is het moeilijk om te blijven praten,
    want elk woord is voor altijd gezegd.
    Misschien word ik om een woord verlaten,
    en had ik mij beter niet gehecht.

    Soms is het moeilijk om te kunnen tonen,
    want wordt er dan niet beoordeeld?
    En ontstaan er dan geen cirkelvormige patronen,
    en word je dan niet in normaal of abnormaal verdeeld?

    Toch ben ik hier nog steeds
    en leef ik het leven,
    vaak zoals het moet,
    omdat het mij zo is meegegeven.

    Leslie
    3-05-2013

  • An
    13/05/2013 - 08:18

    Beste Anna,
    Ik wil alle kinderen, jongeren en volwassenen die de moed hebben om aan te geven dat ze “zo niet verder willen”, op welke manier dan ook, feliciteren met hun moed. Het vergt in onze maatschappij heel veel moed om, vaak tegen alle verwachtingen van de buitenwacht in, aan te geven dat het niet meer gaat. Ik kon dit pas 30 jaar na de feiten, tot zolang maakte ik iedereen, en mezelf in de eerste plaats, wijs dat er niets aan de hand was, en leefde ik als een robot, een zichzelf tot bloedens toe krabbende robot weliswaar :-). Ik heb spijt van de 30 “verloren jaren” maar ik ben ook mild voor mezelf: de verwachtingen van de buitenwacht waren torenhoog, er werd me weinig marge gelaten om ervoor te kiezen “zo niet verder te willen” en er was niemand die het me voordeed of me liet weten dat ik die keuze had. Daarom kan het belang van uw boek niet overschat worden: het geeft aan dat die keuze er wel is, hoe moeilijk ook, en dat er steun, begrip en hoop is als je “zo niet verder wilt”..
    Warme groeten,
    An

  • Svea
    10/05/2013 - 19:34

    Hoop om de juiste weg te vinden
    Een onzichtbare hand
    die me brengt naar het pad
    van mijn dromen
    Een hand
    zo zacht, zo warm, zo dichtbij
    zonder dat ik wens dat het verder af was.

    Een warme stem
    die me vertelt wat hoop is
    Een stem
    zo veilig, zo betrouwbaar, zo gekend
    zonder dat ik wens dat ze stiller was
    En dan ik…
    Eindelijk
    Ben ik hoopvol omdat ik hoop niet meer nodig heb om
    dat pad van mijn dromen te vinden.

    – Svea –

  • Stefanie Sergeant
    10/05/2013 - 14:16

    http://www.youtube.com/watch?v=aB0wTPjwRqI

    Lina – I am

    Thought I’d seen it all
    That’s when trouble called
    They say trouble’s not your friend but it helped know who I am
    Through my adversity
    I discovered me
    healthy strong and free-willed
    I am
    I know where I’m going
    I love where I’ve been
    I would do it all again if in the end
    makes me the woman I am
    Always here for you
    Gonna be a friend
    You know I’ll always love you
    I wanna see us all win
    Keep on
    Keep on breaking down the walls
    Keep on, keep on standing tall
    Keep on settin’ the people free
    It’s the only way to make it
    Keep on fighting for the cause
    We gotta keep on standin’ tall
    Keep on doing what you believe
    You know you’re gonna make it
    I, because I choose to be wonderful at ease
    Nothing holding me the sky’s the limit
    Hold on to your pride
    Don’t give way to doubt
    We’ve got to keep pushin’
    Keep pushin, come on
    I know where I’m going
    I love where I’ve been
    I would do it all again if in the end
    makes me the woman I am
    Always here for you
    Gonna be a friend
    You know I’ll always love you
    I wanna see us all win
    Keep on
    Keep on breaking down the walls
    Keep on, keep on standing tall
    Keep on settin’ the people free
    It’s the only way to make it
    Keep on fighting for the cause
    We gotta keep on standin’ tall
    Keep on doing what you believe
    You know you’re gonna make it
    Oh, keep on
    So many before us
    They pave the way
    They make it possible to have what we have today
    Like many before us,
    we should learn from our mistakes
    struggle not in vain
    Don’t let nobody take your hope away
    Keep on breaking down the walls
    Keep on, keep on standing tall
    Keep on settin’ the people free
    It’s the only way to make it
    Keep on fighting for the cause
    We gotta keep on standin’ tall
    Keep on doing what you believe
    You know you’re gonna make it
    Keep on breaking down the walls
    Keep on, keep on standing tall
    Keep on settin’ the people free
    It’s the only way to make it
    Keep on fighting for the cause
    We gotta keep on standin’ tall
    Keep on doing what you believe
    You know you’re gonna make it

  • conny
    09/05/2013 - 13:47

    Een traan
    een druppel
    een teken van verdriet

    Een klein iets
    dat niemend ziet

    Onopvallend
    verborgen
    van buiten is het klein

    Maar van binnen
    verga je van de pijn

    conny

  • Sarah
    06/05/2013 - 17:07

    Wist je dat vlinders hun eigen vleugels niet kunnen zien? Ze zien dus niet hoe mooi ze eigenlijk zijn. Zo is het ook bij mensen, ze zien hun eigen schoonheid niet. Mensen kijken heel vaak in de spiegel, ze kunnen geen spiegel voorbij lopen, zonder er toch maar even in te kijken. Ze kijken in de spiegel en wat ze zien bevalt hen meestal niet… Maar een spiegels is gewoon glas, meer niet. Waarom zou je op dat beeld van jezelf vertrouwen? In een spiegel zie je jezelf totaal anders dan anderen je zien in het leven. En een spiegel toont ook niet wat er vanbinnen zit, ook als is het innerlijk zoveel meer belangrijk dan het uiterlijk! Dus, als je nu in de spiegel kijkt, kijk dan naar de mooie dingen aan je lichaam, want die heeft iedereen! En onthoud dat een spiegel je innerlijk niet toont en dit beeld van jezelf dus heel oppervlakkig is 😉
    I’m losing myself

    DEMI LOVATO -Believe in me
    Trying to compete
    With everyone else
    Instead of just being me
    I don’t know where to turn
    I’ve been stuck in this routine
    I need to change my ways
    Instead of always being weak

    I don’t wanna be afraid
    I wanna wake up feeling beautiful today
    And know that I’m okay
    Cause everyone’s perfect in unusual way you see
    I just wanna believe in me

    La la la la, la la la la
    The mirror can lie
    Doesn’t show you what’s inside
    And it, it can tell you you’re full of life
    It’s amazing what you can hide
    Just by putting on a smile

    I don’t wanna be afraid
    I wanna wake up feeling beautiful today
    And know that I’m okay
    Cause everyone’s perfect in unusual way you see
    I just wanna believe in me

    I’m quickly finding out
    I’m not about to break down…
    Not today
    I guess I always knew
    That I had all the strength
    To make it through

    Not gonna be afraid
    I’m gonna wake up feeling beautiful today
    And know that I’m okay
    Cause everyone’s perfect in unusual way you see
    Now, now I believe in me
    Now I believe in me

    http://www.youtube.com/watch?v=-Zcr3kJ8l0k

  • Katjana
    01/05/2013 - 21:14

    Marco Borsato – Vlinder

    Open je ogen maar
    En zie wat ik zie
    Ik weet hoe mooi je bent
    Maar jij weet het zelf nog niet

    Het komt allemaal goed
    Wacht nou maar af wat de tijd met je doet
    Het is nu nog te vroeg
    Alles wat groot is begon ooit klein
    Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn

    Weet dat de tijd je zal helpen, geloof maar gewoon wat ik zeg
    Al lijken je kleurrijke vleugels voor eeuwig gevangen
    Ja, toch op een dag vlieg je weg
    Hoog in de lucht
    Zul je de wereld heel anders gaan zien
    Voel je de rust
    Zul je genieten ook als het maar even is
    Adem het in
    Durf, dan ontdek je de liefde misschien
    En als je haar vindt
    Voel je bij iedere slag die je maakt dat je leeft

    Als je geduldig bent
    Gebeurt het vanzelf
    Als je genieten wil
    Wil het dan niet te snel

    Het komt allemaal goed
    Wacht nou maar af wat de tijd met je doet
    Het is nu nog te vroeg
    Alles wat groot is begon ooit klein
    Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn

    http://www.youtube.com/watch?v=rZg4Q7e90tg

  • Sarah
    23/04/2013 - 19:43

    Mensen zeggen vaak dat je niet mag opgeven, sterk moet blijven.
    Maar dit is niet altijd even makkelijk. Het leven is nu eenmaal niet simpel.
    Er is niets mis met verdrietig, boos of bang zijn, dit zijn gevoelens die nu eenmaal bij het leven horen.
    Het is normaal dat je ze voelt en je mag ze tonen.
    Je bent niet zwak als je ze toont, je bent juist sterk dat je je echte “ik” niet verbergt voor anderen maar ze toont!

    “It’s okay not to be okay” -Jessie J, who you are-
    http://www.youtube.com/watch?v=HCpr_10YzGg

    Maar geef niet op, ooit wordt het beter. Er komt een dag dat alles er beter uitziet. Je leven kan er erg zwart en uitzichtloos uitzien maar er is altijd een klein lichtpuntje en als je daarin gelooft komt alles goed…
    –>Everybody want happiness, nobody wants pain but you can’t have a rainbow without a little rain 🙂

  • kris
    21/04/2013 - 21:41

    Net als je dacht dat je de top van de berg niet zou kunnen bereiken…
    Net voor je bijna zou willen opgeven…
    Net als je liever zou vluchten in plaats van verder te gaan…
    Net dan, vang je af en toe al een glimp op van het mooie uitzicht bovenop de berg…
    HOOP zorgt ervoor dat we alleen nog meer van al dat moois willen zien!!

  • Vanessa
    16/04/2013 - 23:13

    Er is je iets overkomen
    Een trauma, een onveilig nest
    Verlies en gemis
    Of je bent ooit gepest

    Het heeft je getekend
    Het doet allemaal zo’n pijn
    Maar stop nooit met dromen
    Want ooit gaat het beter zijn

    Blijf ervoor vechten
    Laat het vlammetje niet doven
    Er is altijd hoop
    Wanneer je blijft geloven.

  • Hilde
    16/04/2013 - 08:03

    Anna,
    je boek doet me stilstaan bij de essentie, bij waar het uiteindelijk allemaal om draait:
    Liefde, een onvoorwaardelijk en onbevooroordeeld houden van…..
    strelen wordt helen…..
    Dank je voor je vele mooie woorden van hoop in je boek.
    Hilde

  • Katjana
    06/04/2013 - 00:15

    Zo fijn om te zien, hoe iedereen verbonden is met elkaar, mensen die hoop nodig hebben, of juist hoop geven, zo fijn dat de vlinder die ik maakte zoveel kan betekenen voor mensen. <3

    Hoop, mijn vlinder, onze vlinder,

    dicht bij m'n hart hou ik je elke dag..
    elke dag dicht bij mij
    ik wil je niet loslaten, ik wil je zeker ook niet laten vervagen
    ik wil je helpen troosten en verlossen
    ik wil dat je gelukkig bent, zo vrij als mijn vlinder
    mijn vlinder hoog in de lucht maar ook hier zo dicht bij mij..
    mijn vlinder mijn geluk!

  • matice moens
    05/04/2013 - 13:04

    Ik ben een meisje en ik heb een vriendin die zichzelf pijn doet en hier is mijn boodschap voor andere vrienden en vriendinnen:
    Er is altijd hoop, dat mag je nooit vergeten! Steun je vriendinnen die het moeilijk hebben of zichzelf pijn doen, voor die personen moet je er altijd zijn. Er zit veel hoop in vriendschap!

    Groetjes

  • Annemie Struyf
    01/04/2013 - 22:05

    Anna, ik hoop dat je nieuwe plek, je nieuwe stek, je nieuwe wereld je alle ruimte geeft om te vliegen. Ik weet het zeker, het is en wordt een nest, een huis, een thuis, een veilige wereld waar heel veel kan. Liefs, Annemie

  • Pieno di speranza
    29/03/2013 - 16:31

    Hoe kom je bij m’n hart? Vertel me hoe je daar kan komen?
    Wat je kan doen, wat je kan zeggen om me te raken?
    Ik ga proberen mijn muur af te breken om vervolgens jou toe te laten.
    De tocht naar mijn hart zal bestaan uit hobbelige paden.
    En wie weet, af en toe een verkeerde afslag.
    Ik vraag je alleen om wat hulp.
    Om me zo nu en dan in de goede richting te leiden en me mee terug te nemen.

  • Armand
    28/03/2013 - 17:07

    Anna,

    na het lezen van je boek en de oproep om ons verhaal te delen om de hoop door te geven is dit mijn verhaal.
    Ik ben ondertussen 50 jaar oud.
    Ik kom uit een gezin van 4 kinderen, waar ik de derde ben. Mijn zus is het oudste, dan een oudere en nog een jongere broer.
    Onze vader was een erg afstandelijke man die agressief werd als hij gedronken had. Dan was het thuis nergens veilig. Wij hebben, maar vooral mijn oudste broer, vele rammelingen gehad met de broeksriem. Mijn vader heeft zelfs ooit in een dronken bui, voor ons gestaan met een geweer om ons af te schieten. Onze moeder zorgde voor ons zo goed als ze kon, maar ook zij heeft ooit met ons kinderen in de auto wenend op een boom afgereden om ons allemaal dood te rijden, omdat ze het waarschijnlijk niet meer aan kon.. Maar het ergste is dat mijn vader mijn zus jarenlang misbruikt heeft, mijn moeder is het te weten gekomen, maar toch altijd bij hem gebleven. Nooit mijn zus erkend in haar pijn, er werd niet over gesproken, het familiegeheim. Mijn zus heeft het pas jaren later aan mijn vrouw verteld en daarna aan mij. Ik was niet verrast. Had altijd al een vermoeden gehad. Mijn zus is jarenlang bij een therapeut geweest en ik ga nog steeds. Ik merk dat mijn zus er nog steeds last van heeft. Toen mijn vader nog leefde ben ik samen met mijn zus mijn vader gaan confronteren met wat hij gedaan had. Hij kon het niet laten binnenkomen, antwoordde: “waar jij nog over begint wat zo lang geleden is”…een nieuw trauma tot gevolg, want toen is mijn zus helemaal door het lint gegaan en heeft schreeuwend alles wat los en vast zat door het appartement gegooid. Daarna hebben ze een financiële regeling getroffen.
    Ik heb zelf veel boosheid, woede, razernij, machteloosheid, angst, onveiligheid,… kunnen naar buiten brengen, zowel bij mijn therapeut, als door sporten, het bos ingaan, me “leeg schreeuwen” of wenen, op een boksbal kloppen, maar vooral via het tekenen en schilderen en gedichten schrijven. Net zoals die kinderen doen bij jou in je praktijk. Als ik dat niet gehad had waren er waarschijnlijk “ongelukken” gebeurd.
    Ik heb zelf twee dochters en toen zij klein waren leefde bij mij erg de angst dat ik hetzelfde zou doen op het moment zij vrouwelijke vormen zouden ontwikkelen. Gelukkig is dat nooit gebeurd. Mijn God, wat ben ik daar dankbaar voor.
    Ik ben nu zo ver dat ik terug een foto van mijn ouders binnen heb staan en ik kan terug met liefde naar mijn vader en moeder kijken. Dat is mijn boodschap van hoop. Mijn zus heeft ook terug een foto van hen binnen staan en elke dag brand zij een kaarsje voor hen. Alhoewel ik vermoed dat het eerder een rationele beslissing is van de volwassen vrouw die ze is, maar niet van het kind in haar. Daar voel ik dat de pijn nog zit. Maar ik vind het al heel bijzonder van haar dat ze zo ver is kunnen geraken.
    Ik geloof dat elke pijn te helen is, maar alleen als je kiest om aan jezelf te werken, alles onder ogen te zien en te accepteren. “Dit is wat er gebeurd is”. Uiteindelijk ook stoppen met altijd over hun schuld, wat ze gedaan hebben bezig te zijn. Het gedrag loskoppelen van de persoon die ze zijn, ieder mens heeft licht en donker in zich. Het zeker niet rechtvaardigen of minimaliseren, maar stoppen met steeds bezig zijn met wat ze ons aangedaan hebben. Mij heeft het erg geholpen om te gaan kijken wat ze me wel gegeven hebben. En ook kijken naar wat zij in hun kindertijd meegemaakt hebben heeft me veel milder gestemd.
    Ik blijf aan mezelf werken, omdat nog vaak dingen van vroeger naar boven komen, maar ik kan het nu veel sneller loslaten dan vroeger.

    Armand, een gelukkig man, echtgenoot en vader.

    Ik vind het een prachtig initiatief wat jullie doen en ik ga zeker een button bestellen.

  • Caroline
    25/03/2013 - 19:48

    Ik hoop vurig dat ik voor altijd kan en mag blijven hopen…
    Dat ik nooit de hoop zal opgeven…
    Dat de hoop niet altijd gepaard zal gaan met verbittering en tranen…

    Ik hoop op een dag mijn antwoorden te vinden…

    Zolang ik dit hoop, is er HOOP…

  • conny
    21/03/2013 - 15:35

    Hoop… het klinkt mooi, warm,zacht..
    alleen…
    is het ook voor mij ?
    Ik wil er zo graag in geloven,het voelen,hopen..
    hopen op een beetje warmte,het gevoel iemand te zijn
    het lukt niet…alleen
    mijn hart is moe..
    toch stopt het niet
    misschien is er toch nog hoop ?

  • Pieno di speranza
    18/03/2013 - 09:32

    Vandaag word ik gedreven, gedreven door hoop en angst.
    Hoop om de angst de baas te kunnen.
    Angst om de hoop te verliezen.
    Hoop om in Anna m’n gids te vinden.
    Angst om m’n masker bij Anna af te nemen.
    Hoop en angst want zonder elkaar zouden ze niet bestaan.
    Tot morgen… Met hoop… En angst… En nog zoveel meer

  • Stefanie Sergeant
    12/03/2013 - 09:48

    Groeien is als reizen
    Reizen naar het kind die verborgen is in je leven
    Het als liefdevolle ouder naar buiten brengen
    Zodat je werkelijk bent
    In harmonie met het bewustzijn

    Groeien is loslaten
    en je overgeven aan de reis

    Ooit hoorde ik de woorden
    Loslaten is toelaten…

    Toelaten dat ieder van ons uniek is
    Bijzonder
    Mysterieus
    Maar in het bijzonder
    Het geluk al kent in het leven
    Misschien als gemis
    Maar het is er
    Heel eenvoudig van binnen

  • Flore
    11/03/2013 - 19:35

    Op vraag van Anna, aan iedereen die er misschien wat aan heeft

    Ik wens je minder jaren in je hoofd
    de mogelijkheid
    om terug te spoelen en te blijven
    staan bij de leukste plekken. Die waar je kort genoeg was
    om niet meer precies te weten om
    het niet meer
    precies te weten.

    Hoe je haar
    toen lag of hoe je liever bleef maar
    dat om een of andere reden niet kon
    je weet niet meer waarom en wat doet het
    er toe? Je dacht niets.

    Ik wens je temperen
    van snelheid
    ik wens je gebrek
    het liefst
    aan gebalde vuisten
    het liefst
    twee gebroken enkels
    absolute rust.
    Ik wens je slapen
    en werken
    en thuis komen en
    alle keuze.
    Ik wens je zacht
    worden en
    vrienden en
    kans
    op het beste.
    Taal om niet te hoeven
    spreken
    tranen
    en delen
    Ik wens je lichter
    tevreden en
    een husky
    voldoende
    en volledig
    en altijd altijd alles.

  • Gwenda
    08/03/2013 - 23:32

    Ik leefde vroeger voortdurend in angst, al vanaf mijn puberteit.
    Angst om niet goed genoeg te zijn, angst om door anderen niet sympathiek te worden gevonden, angst voor onzekerheid, angst om niet voldoende geld te hebben, angst voor nieuwe dingen. En die angst verlamde me, maakte me doodongelukkig.
    Door therapie en een zoektocht in het alternatieve, en met de nodige hulp ben ik uiteindelijk, toen ik tegen de 30 was, de confrontatie aangegaan met de angst en mezelf.
    Soms ben ik nog steeds onnodig bang, maar het is iedere keer gemakkelijker om erdoor te gaan, en de realiteit te zien, en ik kan nu gelukkig zijn, ik durf ondernemen. Het leven lacht me toe.

    Dus aan iedereen die lijdt onder angst: geef het niet op, blijf doorgaan. Als je het alleen niet kunt, wees dan niet beschaamd om hulp te zoeken. De oplossing kan voor iedereen verschillend zijn, maar ze is er. Moed is niet de afwezigheid van angst, maar de wil om ondanks de angst toch door te zetten.

  • Anoniem
    25/02/2013 - 18:31

    In de WeekendMorgen lees ik je verhalen die me raken. Ik wens je de verdere kracht om jouw werk voor te zetten.

  • Anna
    22/02/2013 - 19:35

    Bedankt,
    voor alle eerlijke berichten.

    Bedankt,
    voor alle mooie woorden.

    Bedankt,
    voor het geloof,
    ook als geloven soms pijn doet.

    bedankt,
    voor de hoop!

    Anna

  • Elien
    19/02/2013 - 19:03

    Hoop…
    …Dat je mag zijn wie je echt bent
    …Los van wat de anderen, je omgeving, de maatschappij ons dicteren
    Hoop
    …zijn mensen die er zijn voor je
    …als je nu heel boos, bang, verdrietig of net heel blij bent
    Hoop
    ….zou meer gedeeld moeten worden zodat we elkaar hoop kunnen geven

    Bedankt voor dit mooie initiatief!

  • Pietro
    18/02/2013 - 21:44

    Vandaag heb ik afscheid genomen van de hoop die ik had om vader te worden. Tijdens het ritueel werd me echter duidelijk dat vader zijn en man zijn 2 totaal verschillende zaken zijn.

    Nu is er wel weer plaats om vrij te kunnen leven en te ademen zonder die druk, dat triestig gevoel,dat versmachtend gevoel die je overvalt. Ik ben vanavond een stukje lichter en kan weer zweven.

    Gewoon iedere dag volop leven want ons leven heeft 7 jaar op standby gestaan. We zijn weer onze weg aan het bewandelen en we zien wel wat er komt.
    Dank u sjamaan A.

  • Ruth
    18/02/2013 - 21:37

    In a sentimental bliss we can make fairy tales come true! Vanavond nam ik afscheid maar loslaten is toelaten! bedankt Anna

  • Tatiana
    18/02/2013 - 00:47

    Hoop zocht ik jaren aan stuk. ik vond Hoop nooit,
    Ik had opgeven met het zoeken maar elke week opnieuw deed mijn vlinder de deur open en zei tegen me er is wel hoop voor iedereen ook voor u. ook al gaf ik hoop op, hoop gaf mij niet op. nu ik zelf hoop heb gevonden door recht vooruit te kijken waar ik bang voor was. hoop ik dat het anders kan
    Hoop is iets mooi en hoop wil ik nog even behouden!!

  • Anoniem
    16/02/2013 - 05:55

    Heel donker en klein. De enige plek voor jou en jezelf. Het voelt veilig, maar niet goed. Toch ga je er schuilen, steeds vaker en vaker. Je geraakt opgesloten in jezelf. Niemand die je er hoort of ziet. Ook niemand die je mist, want niemand die je kent. Enkel daar hoef je geen ja te zeggen als je neen bedoelt. Enkel daar hoef je niet te lachen als het pijn doet. Enkel daar hoef je niet sterk te zijn.

    Tot iemand op je deur komt kloppen en je vertelt dat het ok is. Dat het mag en kan. Dat je woorden en tranen mogen bestaan, zelfs zonder sorry. Dat je mag voelen wat je voelt. Ondanks de angst die je dan bekruipt, kijk je toch door het sleutelgat. Wat je ziet is warmte, vertrouwen, veiligheid. Een plek waar je wel wilt zijn en niet sterk hoeft te zijn. Wat je ziet, is een hand die reikt, om met je mee te gaan, om samen te klimmen.

    Dan worden droge tranen zichtbaar en stiltes hoorbaar. Dan moet je wennen aan je stem, die zo luid lijkt te klinken. Dan ben je blij eindelijk niet meer alleen te zijn. Af en toe durf je de deur op een kier te zetten. Door je tranen heen kijk je naar de lichtstraal die binnenkomt. Een regenboog vormt zich, en geeft kleur aan vleugels. Vleugels van een vlinder. Een vlinder met een naam. Je ontmoet “Hoop”.

    Hoop om ooit te kunnen begrijpen en loslaten wat was. Hoop om te kunnen genieten van het zijn, en vertrouwen te vinden in wat is. Hoop om te kunnen geloven in wat nog moet komen. Hoop om de kracht te vinden om te groeien, hoewel je al groot bent, naar het schijnt. Toch voel je je nog zo klein.

    Telkens de klokken vertellen dat het tijd is, sluit je toch nog terug de deur, om de immense buitenwereld te kunnen trotseren. Maar je bent dankbaar. Dankbaar om die ene persoon, die het de moeite waard vindt op je deur te kloppen, elke week opnieuw. Dankbaar om de hand van vertrouwen die je vasthoudt, met je meegaat, stap voor stap. Dankbaar omdat niet alleen je woorden, maar ook je tranen en stiltes zijn toegestaan en worden begrepen. Dankbaar omdat voelen mag, en zelfs ok is. Dankbaar om wie je Hoop heeft doen ontmoeten.

    Dank je wel Anna, voor zoveel, en nog veel meer …

    Liefs

  • Stefanie Sergeant
    15/02/2013 - 13:44

    De Laatste halte.

    Woorden ontvangen die oprecht vervult zijn met hoop, dan ontstaat een verlangen naar het volgende station.
    De reis is pas begonnen, dit is niet meer de laatste halte. De treinsporen vinden en verder reizen.
    Een tocht die door alle grenzen gaat.
    Want grenzen zijn er niet als het leven gevuld is met hoop, controle overbodig.

    Een krachtig bewustzijn. Prachtig!

    groeten,
    Stefanie

  • Ria Van Bocxlaer
    15/02/2013 - 13:14

    Toen mijn zoon van 25, op 2 augustus 2010, door zelfdoding om het leven kwam stortte mijn hele wereld in. Alles leek zinloos, leeg,..geen sprankje hoop meer.

    Hoe kun je “hoopvol” zijn als niets nog “zinvol” is? Naast het grootste verdriet dat je als moeder kan overkomen, rijst ook de vraag hoe ooit nog iets zin kan hebben. HOOP lijkt op dat moment een verre onbekende.

    Dankzij de vele praat-, huil-, luister- en doe-sessies bij Anna, doorleef ik al mijn gevoelens van verdriet, liefde, gemis, de vele vragen..
    Ik kan ook rekenen op de steun van vele mensen rondom mij, waar ik steeds terecht kan met mijn wirwar aan gevoelens. Misschien zelfs tot vervelens toe..

    Stapje voor stapje groeit de hoop weer..
    Hoop, dat ik de sterke aanwezigheid van mijn kind, diep in mijn hart en ziel mag blijven voelen.
    Hoop, dat de andere persoon die ik geworden ben, herkent en erkent wordt.
    Hoop, dat ik al mijn liefde en tederheid met de mensen rondom mij mag delen.
    Hoop, dat het Licht en de Liefde die ik mocht ervaren, ook anderen tot steun mag zijn.

    Zo verwarmt de zon weer mijn hart en ziel. Liefde zorgt dat je weer durft te hopen en te leven..

  • Melissa
    15/02/2013 - 07:56

    Hoop
    zo sterk en veerkrachtig
    een drijfveer als geen andere
    geeft niet op ook als alles naar het tegendeel wijst
    maar als ie dan toch onderuit wordt gehaald, dan stort je helemaal in

    Hoop
    al is het maar een strohalm
    is nodig om vrij en ontvankelijk in het leven te staan
    om de toekomst te nemen zoals ze komen wil

    Dank u Anna, voor je steun en mooie woorden
    voor de hoop die je bij elk bezoekje terug sterker maakt!

    Liefs
    M

  • kristel
    14/02/2013 - 23:50

    Hoop, geloven in jezelf.. Hoop dat je ooit mag zijn wie je eigenlijk al altijd wou zijn..Dat je eigen identiteit er best mag zijn..
    Hoop dat alles ooit goed komt..
    Hoop dat er een mooie toekomst op je wacht..
    Hoop en geloof, zoveel mooier dan angst..
    Soms neemt angst jammer genoeg de bovenhand zonder dat je dat eigenlijk wil..
    En dan is er vooral DANKBAARHEID, omdat er mensen zijn zoals Anna die het kleine vlammetje van de hoop en het geloof in jezelf terug doen aanwakkeren, vooral omdat ze in mij gelooft, en dat geeft mij dan terug HOOP
    Bedankt Anna xxx

  • Lotte
    14/02/2013 - 17:44

    Oft hope is born, when all is forlorn – JRR Tolkien

    En dan komt het moment waarop alles verloren is… of moet ik zeggen lijkt…
    Daar in het donkerste moment, op het einde van alle dingen…
    iemand ontmoeten die gelooft dat het wel goed komt,…
    die gelooft in jouw kracht… dat het anders kan… en ook mag…
    Een gelofte… een belofte…
    Het geloof dat het een fundamenteel recht is om gelukkig te zijn…
    Het is een klein moment van groot geluk als je dit ook maar heel even kan en mag voelen…
    Het is op dat moment dat de hoop geboren wordt…

    Liefs,
    L.

  • Karen
    14/02/2013 - 08:21

    Dag initiatiefnemers,

    In DM Magazine voelde ik de hoop tussen de regels door. Hoewel ik vanalles te doen heb momenteel, wou ik toch vooral jullie website bekijken. Als hoop gedeeld wordt, voelen we ons verbonden met mekaar. Die verbintenis brengt leven in slap hangende blaadjes van een kaperplant, in naar binnen gekeerde mensen die het niet meer weten en toch zo heel hard op zoek gaan naar hun identiteit. Eenvoudige, authentieke waarden zijn onze wortels…

    Jullie project verblijdt me!
    Ik lees het boek zeker en vast en wens jullie veel goeds toe.

    Groeten

    Karen

  • benita
    13/02/2013 - 19:50

    hoop

    hoop is sterker dan angst

  • Kris
    12/02/2013 - 21:20

    Ik wou dat ik in mijn tienerjaren van die vlinders gehoord had. Maar ook zonder die vlinders heb ik mijn tienerjaren overleefd. Met enkele krasjes weliswaar. De jarenlange depressies liggen achter me. Ik ben oprecht gelukkig nu. Met normale ups & downs, maar nu wel bijna altijd in staat de liefde, die er altijd al was, te voelen. Ik hoop dat mijn beknopte verhaal het meisje met de vlinders hoop kan geven.

    Ps: Als jullie een picbadge voor Facebook maken, dan zwier ik hem er met veel plezier op.

  • Anon ymous
    11/02/2013 - 16:53

    hoop werkt enkel als het samenwerkt met z’n vriendje geloof, zonder geloof is er geen hoop
    ik ben het mijne kwijt!
    al jaren, eenzaamheid trekt me onder
    duisternis verdringt de kans om het licht binnen te laten
    hoop is een woord, dat alleen werkt als je er zelf in gelooft
    ik wens iedereen succes op hun pad om de hoop des levens weer te vinden
    het leven is een helse rollercoaster met vreemde twists, laat het jullie niet neerhalen

    A.

  • dwight warnez
    10/02/2013 - 09:49

    Ik ben zeer dankbaar voor het geluk in mijn leven. Ik ben blij dat ik ben .ik ben ook wie ik ben , ik probeer dat , dat gaat , soms niet. Dat is dat . op een bewolkte dag is de zon niet zichtbaar maar ze is er wel. Ik wens mijn minder gelukkige medemensen veel moed in hun gemis , het inzicht ,de aanvaarding en hun eerste traan van vernieuwing.

  • vyt gallina
    10/02/2013 - 09:46

    ik denk aan haar woorden ……dit mag nooit meer gebeuren mama met geen enkel kind
    ik neem afscheid van de advocaat en zie ik zijn dochter…..met een dik buikje dat ze zachtjes met een hand vasthoud……als een toekomstige lieve mama

    nooit meer……….

    ik kom thuis en neem jou boek en begin acteraan te lezen….ik wil het einde lezen

    een tasje koffie en hoop op mijn voeten en ademen

    en kijk naar hoop…..hoopvol, hopeloos, hopelijk, laat ons hopen,hope

    en lieve dochter we geloven je…….

    een vlinder van hoop

  • anna
    09/02/2013 - 19:26

    bedankt voor de fijne boodschappen!

  • Martine
    09/02/2013 - 19:08

    Beste mevrouw Van der Cruyssen

    Sinds een paar maanden lezen we je wekelijkse bijdrage in de WE krant van De Morgen. Momenten om te koesteren. Soms lezen onze kinderen (21 en 18) ook wat je schrijft: ze worden er stil van en vinden de getuigenissen echt sprekend. Het doet hen en ook ons beseffen dat we meer moeten stilstaan bij wat ons overkomt en dat praten en vooral luisteren echt heel belangrijk is. “Hoop doet leven” mag geen inhoudloze slogan zijn en daar doen jullie alles voor! Bedankt!

    Hierbij zend ik jullie nog een gedichtje naar aanleiding van gedichtendag ivm muziek geschreven door een meisje van 15:

    Jij bent
    mijn muzemedicijn
    voor als ik
    poëziek wil zijn

    Veel moed en doorzettingsvermogen aan jullie allen!

    Martine

  • van hauwermeiren rita
    07/02/2013 - 15:51

    vandaag je boek zien liggen op het tafeltje bij de ingang van De Bleekweide.
    “Ik wil niet meer” zo voel ik me al een hele tijd… sinds de zelfdoding van mijn zoon in juli 2011…..
    Heb het boek onmiddellijk gekocht bij je collega – mijn therapeute…
    het is moeilijk “om te buigen” van “ik wil niet meer” naar “ik wil wel weer”… ik geloof dat je boek me een beetje gaat helpen, net zoals de gesprekken in De Bleekweide…
    Bedankt Anna om dit boek te willen:kunnen schrijven

    rita van hauwermeiren
    mama van Joachim